ادعیه
 × اهل عرفان در هر مرحله از مراحل سلوک به ادعیه، متمسک و متوسل هستند و آن را غذاى روح مى‏دانند و بعضى ادعیه را به خاطر علاقه وافر به مضامین و حقایقش از حفظ دارند. چنانکه حضرت استاد بعضى ادعیه را حفظ بودند از جمله:
 دعاى احتجاب
 × مى‏فرمودند: این دعا بسیار ممتاز و داراى خواص بسیار است و هفت‏بار خواندنش بدون فاصله آثار بیشترى دارد و براى نورانیت قلب خوب است. این دعا را محمّد حنفیه از پدرش امیرالمؤمنین‏علیه السلام از پیامبرصلى الله علیه وآله نقل کرده است و قریب دوازده خاصیت برایش گفته‏اند، تا آنجا که جناب سلمان به پیامبرصلى الله علیه وآله عرضه داشت: این دعا را به مردم تعلیم دهم؟ فرمود: این دعا را به همه‏کس تعلیم مکن که مردم ترک نماز مى‏کنند و مرتکب گناه مى‏شوند، به خاطر آنکه خواننده این دعا آمرزیده مى‏شود، تعلیم ده اهل بیت را، همسایه‏ها و اهل مسجد و همشهرى‏ها را هرگاه از تو درخواست نمایند.
 × سیدبن طاووس گوید: به من الهام شد که براى سلامتى و هنگام بلا بخوانم. روز سه‏شنبه خداوند دعایم را مستجاب نمود، به مقصودم رسیدم و از شرّ حاسدان مرا حفظ نمود.
 × مى‏فرمود: پدرم این دعا را مى‏خواند، نقل شده: آقا سید هاشم حدّاد در قنوت و موقع خوابیدن آن را مى‏خواند.
 اول دعا اینست: اللّهمَّ انّى أسئَلُکَ یا مَنِ احتَجَبَ بِشُعاعِ نُورِهِ عَن نَواظِرِ خَلقِهِ... «ما در آخر همین کتاب فضائل و متن و ترجمه آن را ذکر مى‏کنیم». (ر: ص 95 و 96)