ادعیه
× اهل
عرفان در هر مرحله از مراحل سلوک به ادعیه، متمسک و متوسل هستند و آن را
غذاى روح مىدانند و بعضى ادعیه را به خاطر علاقه وافر به مضامین و حقایقش
از حفظ دارند. چنانکه حضرت استاد بعضى ادعیه را حفظ بودند از جمله:
دعاى احتجاب
× مىفرمودند: این
دعا بسیار ممتاز و داراى خواص بسیار است و هفتبار خواندنش بدون فاصله آثار
بیشترى دارد و براى نورانیت قلب خوب است. این دعا را محمّد حنفیه از پدرش
امیرالمؤمنینعلیه السلام از پیامبرصلى الله علیه وآله نقل کرده است و قریب
دوازده خاصیت برایش گفتهاند، تا آنجا که جناب سلمان به پیامبرصلى الله
علیه وآله عرضه داشت: این دعا را به مردم تعلیم دهم؟ فرمود: این دعا را به
همهکس تعلیم مکن که مردم ترک نماز مىکنند و مرتکب گناه مىشوند، به خاطر
آنکه خواننده این دعا آمرزیده مىشود، تعلیم ده اهل بیت را، همسایهها و
اهل مسجد و همشهرىها را هرگاه از تو درخواست نمایند.
× سیدبن طاووس
گوید: به من الهام شد که براى سلامتى و هنگام بلا بخوانم. روز سهشنبه
خداوند دعایم را مستجاب نمود، به مقصودم رسیدم و از شرّ حاسدان مرا حفظ
نمود.
× مىفرمود: پدرم این دعا را مىخواند، نقل شده: آقا سید هاشم حدّاد در قنوت و موقع خوابیدن آن را مىخواند.
اول دعا اینست: اللّهمَّ انّى أسئَلُکَ یا مَنِ احتَجَبَ بِشُعاعِ نُورِهِ
عَن نَواظِرِ خَلقِهِ... «ما در آخر همین کتاب فضائل و متن و ترجمه آن را
ذکر مىکنیم». (ر: ص 95 و 96)